در فاصله کوتاه تا برگزاری هجدهمین نمایشگاه بینالمللی فرش ماشینی که از ۱۶ تا ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد، تغییرات ایجادشده در جانمایی سالنها به یکی از موضوعات مورد بحث میان فعالان صنعت فرش ماشینی تبدیل شده است.
بر اساس تصمیمات جدید، بخشی از فضاهایی که در دورههای گذشته در اختیار شرکتهای فعال حوزه فرش ماشینی قرار داشت، امسال به برنامههای مرتبط با عشایر اختصاص یافته است. این تغییر که بنا بر اعلامها در پی توصیه معاونت توسعه روستایی و مناطق محروم ریاست جمهوری انجام شده، موجب خروج سالنهای ۱۰ و ۱۱ از فضای نمایشگاه تخصصی فرش ماشینی شده است.
کاهش فضای اختصاصیافته به فرش ماشینی
سالنهای ۱۰ و ۱۱ در دورههای پیشین از جمله فضاهای مهم حضور تولیدکنندگان فرش ماشینی بودند و شرکتهایی با غرفههای بزرگ در این بخشها مستقر میشدند.
اما با تغییر کاربری این سالنها در نمایشگاه امسال، ظرفیت قابل استفاده برای تولیدکنندگان فرش ماشینی کاهش پیدا کرده و به گفته برخی فعالان، این موضوع مشکلاتی را برای نحوه جانمایی شرکتها ایجاد کرده است.
این مسئله تنها به کاهش تعداد سالنها محدود نمیشود؛ بلکه مستقیماً بر متراژ غرفهها، امکان حضور شرکتهای بزرگ و نحوه ارائه محصولات نیز تأثیر گذاشته است.
شرکتها با چه چالشهایی مواجه شدهاند؟
یکی از مهمترین پیامدهای تغییر جانمایی، دشوار شدن اختصاص فضای مناسب به شرکتهایی است که برای معرفی محصولات و برند خود به غرفههای بزرگتر نیاز دارند.
از سوی دیگر، کاهش متراژ برخی غرفهها میتواند فضای لازم برای نمایش محصولات و انجام مذاکرات تجاری را محدود کند. در مواردی نیز بخشی از شرکتها به فضاهای باز منتقل شدهاند؛ موضوعی که از نگاه فعالان صنعت، میتواند کیفیت حضور نمایشگاهی و شرایط استاندارد ارائه محصولات را تحت تأثیر قرار دهد.
از طرف دیگر، با محدود شدن ظرفیت سالنها، امکان پاسخگویی به درخواستهای جدید شرکتها نیز کاهش یافته و ظرفیت موجود تا حد زیادی به مرحله اشباع رسیده است.
کاهش متراژ غرفهها فقط یک تغییر در نقشه نیست
برای بسیاری از شرکتهای تولیدکننده، حضور در نمایشگاه فرش ماشینی حاصل برنامهریزی و سرمایهگذاری چندینساله است. به همین دلیل، تغییر ناگهانی در فضای اختصاصیافته میتواند هزینههایی فراتر از کاهش چند مترمربع به همراه داشته باشد.
کاهش یا تغییر ابعاد غرفه ممکن است شرکتها را با هزینههایی مانند طراحی مجدد غرفه، اصلاح سازه و دکور، تغییر برنامه اجرایی، کاهش فضای مذاکره با مشتریان و دوبارهکاری در فرآیند غرفهسازی مواجه کند.
در نتیجه، جانمایی سالنها تنها یک موضوع اجرایی نیست و میتواند مستقیماً بر نحوه حضور تجاری شرکتها در نمایشگاه اثر بگذارد.
آیا برای حضور عشایر میتوانست راهکار دیگری انتخاب شود؟
حمایت از عشایر و معرفی فرهنگ، صنایعدستی و ظرفیتهای اقتصادی این جامعه، موضوعی است که اصل آن مورد انتقاد فعالان صنعت فرش ماشینی نیست. بحث اصلی، شیوه اختصاص فضای نمایشگاه و تأثیر آن بر یک نمایشگاه تخصصی است.
برخی فعالان معتقدند میشد برای اجرای برنامههای مرتبط با عشایر، گزینههای دیگری را نیز بررسی کرد؛ از جمله استفاده از فضای باز نمایشگاه، ایجاد پاویون مستقل، اختصاص یک سالن مجزا بدون کاهش فضای موجود صنعت فرش ماشینی یا استفاده از فضاهای جانبی مجموعه نمایشگاهی.
بهویژه برنامههایی مانند برپایی سیاهچادر و ارائه غذاهای سنتی و فعالیتهای مرتبط با سبک زندگی عشایری، در فضای باز میتوانند جلوه طبیعیتر و جذابتری داشته باشند و در عین حال فشار کمتری بر ظرفیت سالنهای تخصصی نمایشگاه وارد کنند.
پرسش اصلی؛ معیار جانمایی شرکتها چه بوده است؟
جانمایی غرفهها صرفاً تعیین محل قرارگیری شرکتها روی نقشه نمایشگاه نیست. محل استقرار یک غرفه میتواند بر میزان دیدهشدن آن، دسترسی بازدیدکنندگان، تردد در اطراف غرفه و در نهایت فرصتهای تجاری شرکت تأثیرگذار باشد.
به همین دلیل، تغییر کاربری سالنهای تخصصی و کاهش فضای اختصاصیافته به صنعت فرش ماشینی، این پرسش را برای برخی تولیدکنندگان ایجاد کرده است که معیارهای تعیین جانمایی در نمایشگاه امسال چه بوده است؟
آیا سابقه حضور شرکتها در نمایشگاههای گذشته، میزان متراژ مورد نیاز، زمان ثبتنام، اولویت شرکتها یا نیازهای واقعی صنعت در تعیین محل و فضای غرفهها مورد توجه قرار گرفته است؟
شفاف شدن پاسخ این پرسشها میتواند بخش قابلتوجهی از ابهامات ایجادشده در میان شرکتهای حاضر در نمایشگاه را برطرف کند.
حمایت از یک بخش، نباید به قیمت محدود شدن بخش دیگر تمام شود
نمایشگاه تخصصی فرش ماشینی قرار است فرصتی برای معرفی توانمندیهای تولیدکنندگان، ارتباط با مشتریان، توسعه بازار و ایجاد فرصتهای تجاری برای فعالان این صنعت باشد.
از این منظر، مطالبه اصلی فعالان صنعت لزوماً مخالفت با حضور و معرفی ظرفیتهای عشایر نیست؛ بلکه درخواست آنها این است که حمایت از یک بخش، با کاهش ظرفیت و امکانات بخش دیگر همراه نشود.
اکنون که تنها مدت کوتاهی تا برگزاری هجدهمین نمایشگاه بینالمللی فرش ماشینی باقی مانده، انتظار میرود مسئولان و برگزارکنندگان نمایشگاه درباره مبنای تصمیمات مربوط به جانمایی سالنها و نحوه تخصیص فضای موجود، توضیحات شفافتری ارائه کنند.
در نهایت، آنچه فعالان صنعت فرش ماشینی بر آن تأکید دارند، ایجاد تعادل میان اهداف مختلف نمایشگاه و حفظ جایگاه یک رویداد تخصصی است؛ بهگونهای که حمایت از برنامههای جدید، به کاهش فرصت حضور و دیدهشدن تولیدکنندگان این صنعت منجر نشود.
